Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πού πήγαν όλοι οι φίλοι;


«Αγάπη μου θυμάσαι τότε που το σπίτι μας ήταν συνεχώς γεμάτο από κόσμο; Που καλούσαμε συνεχώς φίλους και κάθε φορά οι συγκεντρώσεις γίνονταν σαν ένα μικρό πάρτυ; Τι απέγιναν όλοι αυτοί οι φίλοι;»

Χμ… για να σκεφτώ…..

Και τότε σχηματίστηκε το συννεφάκι δίπλα στο κεφάλι μου, με την ατάκα ενός καλού φίλου, που μου την είχε πετάξει όταν του είπα πως θα γινόμουν μανούλα:
«Όταν θα γίνετε γονείς, θα κάνετε το μεγάλο ξεκαθάρισμα φίλων, θα δεις!»

Και πράγματι είδα! Τον πρώτο καιρό δεν το καταλαβαίνεις και πολύ, έχει αλλάξει ήδη τόσο πολύ η ζωή σου που δεν προλαβαίνεις να δώσεις σημασία στο «με ποιους φίλους εξακολουθείς να έχεις επικοινωνία, με ποιους έχεις χαθεί, με ποιους πρέπει να επικοινωνήσεις…». Έχεις βάλει πια τις προτεραιότητες ενός άλλου μικροσκοπικού ανθρώπου πάνω από τις δικές σου και αυτό φαίνεται σε όλα: τα ωράρια ύπνου, ξύπνιου, φαγητού, βόλτας, δεν είναι τα δικά σου αλλά του μωρού. Oι βόλτες αλλάζουν μορφή και σκοπό, δεν είναι πια για ‘σένα αλλά κυρίως για το μωρό. Ψάχνεις μόνο για baby friendly μέρη για οποιαδήποτε έξοδο.

Οι επισκέψεις στο σπίτι γίνονται πιο οργανωμένες, «ελάτε την τάδε ώρα, που θα έχει κοιμηθεί το μωρό», «μη χτυπήσετε κουδούνι, πάρτε τηλέφωνο να σας ανοίξω, μην ξυπνήσουμε το μωρό!». Πολλές φορές και ενώ έχεις φίλους στο σπίτι και νιώθεις λίγο πως παίρνεις την παλιά σου ζωή πίσω, ξυπνάει το μωρό, τρέχεις να το κοιμίσεις, επιστρέφεις έχοντας χάσει τη ροή της συζήτησης, του γέλιου, έχοντας βαρύνει κι έχοντας ξεχάσει την ανέμελη στιγμή που ζούσες πριν από λίγη ώρα.

Οι βραδινές έξοδοι εν τω μεταξύ, είναι ανύπαρκτες, εκτός κι αν έχεις την τύχη να έχεις λίγη βοήθεια, οπότε και καταφέρνεις να βρεθείς με κάποιους άτεκνους φίλους και τότε συνειδητοποιείς πως οι συζητήσεις σου πια έχουν χάσει την ποικιλία τους, γιατί η αλήθεια είναι πως περνάς τον περισσότερο χρόνο σου ασχολούμενος με θέματα βρεφικής διατροφής, βρεφικής ανάπτυξης, ψυχολογίας, δραστηριοτήτων και οτιδήποτε άλλο μπορεί να ενδιαφέρει εσένα αλλά όχι κάποια ελεύθερη φίλη σου.

Μετά ξεκινούν και οι ιώσεις και κλείνεσαι λίγο παραπάνω στο σπίτι, άλλες φορές είσαι υπερβολικά κουρασμένη και άυπνη για έξοδο, άλλες δεν προλαβαίνεις καν να σηκώσεις το τηλέφωνο ή να διαβάσεις το μήνυμα, άλλες απλά δεν έχεις κάποιον να σου κρατήσει τα παιδιά και καταλήγεις να είσαι ένα συνεχόμενο «δεν μπορώ σήμερα γιατί το ένα», «δεν μπορώ σήμερα γιατί το άλλο», «αχ να το ήξερα νωρίτερα να είχα κανονίζει babysitter», κάποια στιγμή λοιπόν σταματούν και οι προτάσεις.
Φώτο από freepik.com

Ύστερα μεγαλώνουν λιγάκι τα παιδιά και βλέπεις πόσο χαίρονται όταν βρίσκονται σε παρέες με άλλα παιδάκια, και να σου τα κανονίσματα με άλλους γονείς με παιδιά, και να οι εκδρομές με άλλες οικογένειες, και να οι Κυριακές στα πάρκα για ελεύθερο παιχνίδι!  
Πριν καλά καλά το καταλάβεις, κι ενώ έχεις να δεις ορισμένους στενούς φίλους 2-3 χρόνια, έχεις αποκτήσει αρκετούς καινούργιους φίλους με τους οποίους – η αλήθεια να λέγεται – είσαι στην ίδια φάση.


Φώτο από freepik.com
Από την άλλη βέβαια, υπάρχουν και εκείνοι οι λίγοι, οι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού φίλοι, οι οποίοι δεν είναι στην ίδια φάση με ‘σένα, δεν έχουν παιδιά, είναι ακόμα ελεύθεροι κι ωραίοι, αλλά εξακολουθούν να είναι κοντά σου. Αυτοί οι φίλοι όταν λένε «πότε θα σας δούμε;», εννοούν όλη την οικογένεια, γιατί αγαπούν το πλασματάκι που έχεις φτιάξει, όσο και εσένα! Είναι οι φίλοι που δεν έχουν πρόβλημα να περάσουν το Σαββατόβραδό τους στο σπίτι σου παίζοντας με ένα θορυβώδες και σκανδαλιάρικο νήπιο. Είναι το αποτέλεσμα του ξεκαθαρίσματος γιατί ξέρεις πως αυτοί είναι οι φίλοι που θα μείνουν δίπλα σου ό,τι και να συμβεί, και στα εύκολα και στα δύσκολα.

Όσο για τους άλλους, εκείνους που χάθηκες κάπου στο ταξίδι, μπορεί αυτό να έμελλε… Μπορεί όμως μία μέρα να ξανασυναντηθείς και να ξανασυστηθείς, γιατί σίγουρα αυτό το ταξίδι σε έχει αλλάξει… Αυτή είσαι τώρα!


Σχόλια

  1. έτσι είναι, αλλά είναι και οι αποστάσεις, τουλ. στην Αθήνα που το κάνουν όλο αυτό πιο δύσκολο.. δεν πειράζει, ανοιχτοί να είμαστε σε νέο κόσμο και το σπίτι μας θα είναι γεμάτο.. γιατί η αλήθεια είναι πως τα "γεμάτα" σπίτια τείνουν να εκλείψουν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Daphnie αυτό για τις αποστάσεις ξαναπές το! Και φυσικά με τόσο περιορισμένο χρόνο, το σκέφτεσαι να φας τη μισή μέρα σου στο δρόμο !

      Διαγραφή
  2. Εντάξει σαν να με βλέπω!Στην αρχή σε ενοχλεί αλλά μετά χαίρεσαι που έχει γίνει αυτό το ξεκαθάρισμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Διακοπές με το παιδί; Αυτά είναι τα παιχνίδια που πρέπει να έχει στο σακίδιό του!

Ετοιμάζεσαι για διακοπές με το μικρό σου αγγελουδάκι (ή διαβολάκι;;;;) ; Διαισθάνομαι πως έχεις μία μικρή ανησυχία για την προσαρμογή του στο νέο περιβάλλον, μακριά από το χώρο του και τα παιχνίδια του. Σίγουρα δε μπορώ να σε βοηθήσω πώς θα το κάνεις να φάει και να κοιμηθεί στις ώρες που έχει συνηθίσει, αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσεις παρακάτω γιατί θα σου προτείνω 6 + 1 παιχνίδια που πρέπει να πάρεις μαζί σου εάν θέλεις να κρατήσεις το ενδιαφέρον του ζωντανό και τη βαρεμάρα του σε χαμηλά επίπεδα (γιατί όλοι ξέρουμε τι παθαίνουν τα γλυκούλια μας όταν βαριούνται: γκρινιάζουν! Ω ναι !)
Έχω κάνει αρκετά ταξίδια με την 4χρονη πλέον μοναχοκόρη μου, άλλοτε με παρέα που έχει κι άλλα παιδιά κι άλλοτε  εντελώς μόνες μας, κι έχω καταλήξει σε μερικά παιχνίδια που αφενός δεν πιάνουν πολύ χώρο στις αποσκευές , αφετέρου κρατούν πολύ απασχολημένα τα παιδιά. Δώσε βάση:

1)Σετ πλαστελίνης: Καταλαβαίνω πως πιθανότατα δεν την επιτρέπεις μέσα στο σπίτι. Το ξέρω, τρίβεται, λερώνει, πατιέται και δε β…

Το δικό σου δικό μας και το δικό μου...κι αυτό δικό μας!

Εχθές είχαμε την πρώτη ενημέρωση γονέων στον παιδικό μας σταθμό και πήγα γεμάτη αγωνία και περιέργεια για να μάθω ποια είναι η «πρόοδος» της 3,5 ετών μοναχοκόρης μου. Φυσικά πλέον δεν τέθηκε θέμα προσαρμογής εφόσον διανύουμε πια τον δεύτερο χρόνο που το κοριτσάκι μου περνάει κάποιες ώρες σε ένα περιβάλλον διαφορετικό από αυτό του σπιτιού μας. 

Ποιο ήταν λοιπόν το θέμα που συζητήσαμε περισσότερο; Αυτό λοιπόν που έκανε την περισσότερη αίσθηση στις παιδαγωγούς το τελευταίο διάστημα ήταν η προθυμία της μικρούλας μου να μοιράζεται! Και όταν λέω να μοιράζεται δεν εννοώ φυσικά πληροφορίες και μυστικά αλλά τα παιχνίδια της, είτε αυτά που της ανήκουν και τα παίρνει από το σπίτι είτε αυτά που ανήκουν στο σταθμό και τα χρησιμοποιεί κάποια στιγμή μέσα στις σχολικές της ώρες. 

Δε θα κρύψω πως χάρηκα ιδιαίτερα που μαθαίνω πως το μωρό μου εξελίσσεται σε ένα δοτικό νήπιο καθώς σύμφωνα με τη δασκάλα της, αυτή η κατάκτηση θεωρείται πολύ σημαντική, ειδικά για ένα μοναχοπαίδι. Το θέμα λοιπόν είναι πως αυτή…