Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αποστολή «προπόνηση στη ζέστη» εξετελέσθη!


Πάντοτε είμαι σκεπτική για να τρέξω έξω, όταν ξέρω πως η θερμοκρασία θα είναι υψηλή και ο ήλιος θα λάμπει υπερήφανα και απροκάλυπτα, όμως επειδή, όπως όλα τα χόμπι, έτσι και το τρέξιμο, όσο το αφήνεις σε αφήνει, δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια. Είναι κι ένας απαιτητικός αγώνας που κοντοζυγώνει και είμαι ήδη αρκετά πίσω. Δεν είναι ότι είχε 50 βαθμούς C! Με ένα 32άρι μπορείς να τρέξεις αρκεί να έχεις λάβει τα μέτρα σου.

Επειδή τρέχω σε πολύ ερασιτεχνικό επίπεδο, δεν είχα ιδέα εάν το να βγω να προπονηθώ αυτήν την περίοδο θα με ωφελούσε ή αν θα με έβλαπτε. Το μόνο που ξέρω είναι πως η αφυδάτωση είναι κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στην αποκατάστασή μου, από μυϊκούς πόνους μέχρι τραβήγματα και τραυματισμούς.

Για να αποφύγω κάποια αρνητική επίπτωση, κάθισα να διαβάσω λίγο πρώτα, γιατί όπως ξέρεις είμαι και πολύ μελετηρή, και να τι έμαθα για το τρέξιμο στη ζέστη.

Πρώτα από όλα ήθελα να γνωρίζω τι συμβαίνει στο σώμα μου όταν ασκούμαι σε υψηλή θερμοκρασία. Όταν έχει ζέστη η θερμοκρασία του σώματος είναι ήδη αυξημένη, πράγμα που σημαίνει πως αισθάνεσαι μία κόπωση όπως όταν έχεις πυρετό. Αυτό συμβαίνει γιατί το σώμα πρέπει να χρησιμοποιήσει περισσότερο αίμα για να ενεργοποιήσει τον μηχανισμό που ρίχνει τη θερμοκρασία του (ιδρώτας) κι έτσι απομένει λιγότερο οξυγόνο για τη λειτουργία των μυών. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως δεν πρέπει να στοχεύσω σε καμιά υψηλή επίδοση αλλά να αποδεχτώ πως η ταχύτητά μου θα είναι κάπως μειωμένη.

Η δε αποθεραπεία που είναι σημαντικότατη, θα είναι ακόμα πιο απαιτητική στη ζέστη κι αυτό γιατί εκείνη τη στιγμή το σώμα θεωρεί σημαντικότερο να επαναφέρει τη θερμοκρασία του άρα ίσως να αφήσει λίγο τους μύες και την αποκατάστασή τους σε δεύτερη μοίρα.

Όλα αυτά βέβαια δεν με αποθάρρυναν γιατί διάβασα πως με την κατάλληλη προετοιμασία, θα μπορούσα να βοηθήσω το σώμα μου να ανταπεξέλθει και να βγει ακέραιο. Η προετοιμασία περιλαμβάνει:

1)      Σωστή ενυδάτωση: Ξεκίνησα να ενυδατώνω τον οργανισμό μου περίπου 10 – 12 ώρες πριν την προπόνηση, πήρα ηλεκτρολύτες κι ήπια περίπου 250 ml νερού με ηλεκτρολύτη στα μισά της προπόνησης (δηλαδή στα 30 λεπτά)

2)      Προσαρμογή ρυθμού: Το πώς προσαρμόζεις την ταχύτητά σου εξαρτάται από το είδος της προπόνησης που κάνεις καθώς άλλη αίσθηση έχεις σε μία χαλαρή προπόνηση, άλλη σε μία διαλειμματική και άλλη σε ένα tempo run. Σε κάθε περίπτωση την προσαρμογή μπορείς να την κάνεις με δύο τρόπους: είτε με την αίσθηση είτε με τον παλμογράφο σου. Προσωπικά προσαρμόζομαι βάσει της αίσθησής μου, εφόσον μπορώ να προσδιορίσω περίπου τους καρδιακούς μου σφυγμούς βάσει του πώς αισθάνομαι. Πάντως αν έκανα διαλειμματική θα προτιμούσα να παρακολουθήσω τις σφίξεις μου με τον παλμογράφο.

3)      Προστασία: Δε θα ήθελα να ολοκληρώσω την προπόνησή μου με ένα έγκαυμα ή πονοκέφαλο. Έβαλα το αντιηλιακό μου κι ένα καπελάκι για να προστατεύσω το πρόσωπο και τα μάτια μου.

4)      Ένδυση: Πριν από κάποια χρόνια είχα πάει Μάϊο μήνα να τρέξω σε έναν αγώνα με κολάν μακρύ ως τον αστράγαλο. Είναι περιττό να σου πω πως "έλιωσα"! Αλήθεια, εάν είναι να βγεις να τρέξεις μέσα στο κατακαλόκαιρο, προμηθεύσου ένα σορτσάκι running ή έστω ένα κολάν καλοκαιρινό μέχρι το γόνατο και φρόντισε να φορέσεις ένα δροσερό αθλητικό μπλουζάκι.

5)     Αποθεραπεία: Σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας, πολύ σημαντικό κομμάτι της αποθεραπείας είναι η αποκατάσταση των υγρών πίνοντας ένα αθλητικό ποτό. Αυτό σε συνδυασμό με λίγες διατάσεις είναι αρκετά στο επίπεδό μου για να βοηθήσω τον οργανισμό μου να επανέλθει γρήγορα όμως υπάρχει και κάτι άλλο που σήμερα δεν προλάβαινα να κάνω και θέλω να το κάνω την επόμενη φορά: να μπω 20 λεπτά στη θάλασσα μέχρι τη μέση. Το έκανα το προηγούμενο καλοκαίρι σχεδόν κάθε μέρα και είχε εκπληκτικά αποτελέσματα στα ταλαιπωρημένα ποδαράκια μου!

Αν έχεις κάποιο δικό σου tip που έχεις δει πως δουλεύει σε' σένα, θα ήθελα πολύ να το μοιραστείς στα σχόλια! Ακόμα, αν βγεις να τρέξεις κι εφαρμόσεις τα παραπάνω, πες μου πώς ήταν!

Μέχρι την επόμενο άρθρο, στέλνω τα φιλιά μου!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πού πήγαν όλοι οι φίλοι;

«Αγάπη μου θυμάσαι τότε που το σπίτι μας ήταν συνεχώς γεμάτο από κόσμο; Που καλούσαμε συνεχώς φίλους και κάθε φορά οι συγκεντρώσεις γίνονταν σαν ένα μικρό πάρτυ; Τι απέγιναν όλοι αυτοί οι φίλοι;»
Χμ… για να σκεφτώ…..
Και τότε σχηματίστηκε το συννεφάκι δίπλα στο κεφάλι μου, με την ατάκα ενός καλού φίλου, που μου την είχε πετάξει όταν του είπα πως θα γινόμουν μανούλα: «Όταν θα γίνετε γονείς, θα κάνετε το μεγάλο ξεκαθάρισμα φίλων, θα δεις!»

Και πράγματι είδα! Τον πρώτο καιρό δεν το καταλαβαίνεις και πολύ, έχει αλλάξει ήδη τόσο πολύ η ζωή σου που δεν προλαβαίνεις να δώσεις σημασία στο «με ποιους φίλους εξακολουθείς να έχεις επικοινωνία, με ποιους έχεις χαθεί, με ποιους πρέπει να επικοινωνήσεις…». Έχεις βάλει πια τις προτεραιότητες ενός άλλου μικροσκοπικού ανθρώπου πάνω από τις δικές σου και αυτό φαίνεται σε όλα: τα ωράρια ύπνου, ξύπνιου, φαγητού, βόλτας, δεν είναι τα δικά σου αλλά του μωρού. Oι βόλτες αλλάζουν μορφή και σκοπό, δεν είναι πια για ‘σένα αλλά κυρίως για το μωρό. Ψάχνεις μόνο …

Διακοπές με το παιδί; Αυτά είναι τα παιχνίδια που πρέπει να έχει στο σακίδιό του!

Ετοιμάζεσαι για διακοπές με το μικρό σου αγγελουδάκι (ή διαβολάκι;;;;) ; Διαισθάνομαι πως έχεις μία μικρή ανησυχία για την προσαρμογή του στο νέο περιβάλλον, μακριά από το χώρο του και τα παιχνίδια του. Σίγουρα δε μπορώ να σε βοηθήσω πώς θα το κάνεις να φάει και να κοιμηθεί στις ώρες που έχει συνηθίσει, αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσεις παρακάτω γιατί θα σου προτείνω 6 + 1 παιχνίδια που πρέπει να πάρεις μαζί σου εάν θέλεις να κρατήσεις το ενδιαφέρον του ζωντανό και τη βαρεμάρα του σε χαμηλά επίπεδα (γιατί όλοι ξέρουμε τι παθαίνουν τα γλυκούλια μας όταν βαριούνται: γκρινιάζουν! Ω ναι !)
Έχω κάνει αρκετά ταξίδια με την 4χρονη πλέον μοναχοκόρη μου, άλλοτε με παρέα που έχει κι άλλα παιδιά κι άλλοτε  εντελώς μόνες μας, κι έχω καταλήξει σε μερικά παιχνίδια που αφενός δεν πιάνουν πολύ χώρο στις αποσκευές , αφετέρου κρατούν πολύ απασχολημένα τα παιδιά. Δώσε βάση:

1)Σετ πλαστελίνης: Καταλαβαίνω πως πιθανότατα δεν την επιτρέπεις μέσα στο σπίτι. Το ξέρω, τρίβεται, λερώνει, πατιέται και δε β…

Το δικό σου δικό μας και το δικό μου...κι αυτό δικό μας!

Εχθές είχαμε την πρώτη ενημέρωση γονέων στον παιδικό μας σταθμό και πήγα γεμάτη αγωνία και περιέργεια για να μάθω ποια είναι η «πρόοδος» της 3,5 ετών μοναχοκόρης μου. Φυσικά πλέον δεν τέθηκε θέμα προσαρμογής εφόσον διανύουμε πια τον δεύτερο χρόνο που το κοριτσάκι μου περνάει κάποιες ώρες σε ένα περιβάλλον διαφορετικό από αυτό του σπιτιού μας. 

Ποιο ήταν λοιπόν το θέμα που συζητήσαμε περισσότερο; Αυτό λοιπόν που έκανε την περισσότερη αίσθηση στις παιδαγωγούς το τελευταίο διάστημα ήταν η προθυμία της μικρούλας μου να μοιράζεται! Και όταν λέω να μοιράζεται δεν εννοώ φυσικά πληροφορίες και μυστικά αλλά τα παιχνίδια της, είτε αυτά που της ανήκουν και τα παίρνει από το σπίτι είτε αυτά που ανήκουν στο σταθμό και τα χρησιμοποιεί κάποια στιγμή μέσα στις σχολικές της ώρες. 

Δε θα κρύψω πως χάρηκα ιδιαίτερα που μαθαίνω πως το μωρό μου εξελίσσεται σε ένα δοτικό νήπιο καθώς σύμφωνα με τη δασκάλα της, αυτή η κατάκτηση θεωρείται πολύ σημαντική, ειδικά για ένα μοναχοπαίδι. Το θέμα λοιπόν είναι πως αυτή…